Het belangrijkste bij erfopvolging

Grote erfenis
  • Wettelijke erfopvolging is van toepassing als er geen testament is, een testament ongeldig is of een testament de wettelijke erfopvolging bepaalt.
  • Nabestaanden van de overledene uit de tweede graad erven meestal als gemeenschap van erfgenamen.
  • Het erfdeel in de nalatenschap wordt geregeld volgens de graad van verwantschap.
  • De echtgeno(o)t(e) of geregistreerd partner van de overledene heeft een bijzonder statuut.
  • Ongehuwde partners of geregistreerde partners erven niets – net als gescheiden echtgenoten.
  • Stiefkinderen zijn de enige wettelijke erfgenamen van hun biologische ouder en niet de stiefouder.
  • De wettelijke erfopvolging regelt de hoogte van het verplichte deel.
  • Zonder testament, erfrecht en wettige erfgenamen, of als er aan alle kanten afstand is gedaan van de erfenis, erft de staat.

Volgens het Nederlandse erfrecht kan iedereen zijn vermogen regelen bij overlijden. Dit gebeurt door middel van een testament of een erfrecht. Het erfrecht moet altijd notarieel worden vastgelegd. Het testament kan, maar hoeft niet bij een notaris te worden vastgelegd. Als de overledene zijn nalatenschap niet met een geldig testament of een erfovereenkomst heeft geregeld.

Wie erft?

“Vrouwen en kinderen eerst” – de evacuatiecode uit de 19e eeuw kan tot op zekere hoogte worden overgedragen naar de rechtsopvolging in Duitsland. Echter, genderneutraal geherformuleerd als “echtgenoot en kinderen eerst”. De langstlevende echtgenoot wordt als eerste beschouwd in de erfenis. Direct daarna volgen de zogenaamde erfgenamen van de eerste orde: wettige en onwettige kinderen van de overledene.

Als de overledene ongehuwd is, erven alleen de kinderen. De wetgever verdeelt in principe alle nabestaanden in een rangorde die bepaalt welk gezinslid wanneer erft. In het erfrecht wordt dit het ouderlijk systeem genoemd. De erfgenamen van de eerste orde staan ​​helemaal vooraan in de erflijn. Als er geen erfgenamen van de eerste orde zijn, komen de erfgenamen van de tweede orde in het spel. Als er hier ook geen zijn, hebben de leden van de derde of vierde orde een erfrecht.

Wie heeft waar recht op?

Hoeveel de echtgeno(o)t(e) erft, hangt af van welke familieleden nog in leven zijn en welke afspraken de echtgenoten hebben gemaakt over het vermogen. Als er nabestaanden van de eerste orde zijn, krijgt de echtgeno(o)t(e) of geregistreerde geregistreerde partner doorgaans een kwart van de erfenis. Als er alleen nog familieleden of grootouders van de tweede orde zijn, erft hij de helft. Als er alleen derde-orde familieleden zijn dan de grootouders, erft alleen de echtgenoot.

Dat geldt ook voor nabestaanden in een nog verder weg gelegen orde. Daarnaast speelt het huwelijksvermogensregime een belangrijke rol. Zonder notariële huwelijkse voorwaarden, ook wel huwelijkscontract genoemd, is het wettelijk huwelijksvermogensregime van toepassing. De echtgenoten leven dan in een gemeenschap van winsten. Verevening van winsten als de norm

In een gemeenschap van opgebouwde winsten ontvangt de echtgenoot een kwart van de erfenis naast het wettelijk deel van de erfenis als forfaitaire verevening van de winst. De rest van de erfenis gaat naar de nabestaanden van de overledene. Zo krijgt een echtgenoot in een gemeenschap van opgebouwde voordelen de helft van de nalatenschap naast levende verwanten van de eerste orde, en driekwart van de nalatenschap naast erfgenamen van de tweede orde.

Bijzonder geval scheiding van goederen of gemeenschap van goederen

In het geval van scheiding van goederen wordt alleen het deel van de goederen dat aan de overledene toebehoorde in de erfenis opgenomen. Er vindt dan geen verevening plaats bij het einde van het huwelijk/geregistreerd partnerschap. Bij gemeenschap van goederen wordt het vermogen van de echtgenoten beschouwd als gemeenschappelijk vermogen – de langstlevende echtgenoot bezit dus al voor de erfenis de helft. Naast de erfgenamen van de eerste rang heeft hij wettelijk recht op een kwart van de gemeenschappelijke goederen, en naast de erfgenamen van de tweede rang zelfs op de helft.

Erfenis of huwelijksvermogensstelsel?

In individuele gevallen kan het weigeren van de erfenis en het doen gelden van het zogenaamde huwelijksvermogensregime de langstlevende echtgenoot een hoger deel van de erfenis opleveren. In plaats van het forfaitaire bedrag eist hij dan de specifiek berekende verevening van de winst en het verplichte deel. De echtgenoot moet zijn rechten doen gelden jegens de ervende familieleden van de overledene. Deze manier is soms tijdrovend en daarom meer aan te raden als de werkelijke winst erg hoog is.

Wettelijke erfgenamen van de eerste orde, d.w.z. kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen, erven als volgt: De nalatenschap gaat gelijkelijk over op de kinderen. Als een van de kinderen eerder is overleden dan de overledene, gaat zijn deel van de erfenis in gelijke delen naar zijn Kinderen.

Voor de tweede orde, dat wil zeggen de ouders van de overledene en hun nakomelingen, geldt: als beide ouders nog in leven zijn, erven zij alleen. Als een van de ouders van de overledene is overleden voor zijn of haar overlijden, erft de levende ouder de helft, terwijl de helft van de vooroverleden ouder in gelijke mate naar hun kinderen gaat, d.w.z. de broers en zussen van de overledene. Als beide ouders zijn overleden, gaat de gehele nalatenschap gelijk naar de broers en zussen van de overledene. Als ook een broer of zus niet meer in leven is, gaat hun deel over op hun kinderen, dus op de neven en nichten van de overledene. De regels van de tweede orde zijn dienovereenkomstig van toepassing op de derde orde: als alle vier de grootouders in leven zijn, erven zij alleen in gelijke delen. Vooroverleden grootouders worden vervangen door hun nakomelingen, d.w.z. ooms, tantes, neven en nichten van de overledene – opnieuw in gelijke delen. Geen leden in de eerste drie bestellingen?

Als er geen echtgeno(o)t(e) of geregistreerde levenspartner is en geen andere familieleden in de eerste drie orden, erft alleen de persoon die het nauwst verwant is met de overledene.

Wat is het verplicht deel?

Als de rechtsopvolging niet past bij de wensen voor de eigen nalatenschap, kunnen andere bepalingen worden vastgelegd in een testament of erfrecht – en zo kan bijvoorbeeld een enige erfgenaam worden bepaald. Normaal gesproken worden andere familieleden niet volledig onterfd. De wet voorziet in een verplicht deel gelijk aan de helft van het wettelijk deel van de erfenis. De erfenisverplichtingen van de enige erfgenaam omvatten dan onder meer de uitbetaling van het verplichte deel aan rechthebbende echtgenoten en levenspartners, ouders of kinderen van de overledene. Afwijkingen in de aanspraak op de verplichte portie kunnen het gevolg zijn van omstandigheden die voor de erflater onredelijk zijn, bijvoorbeeld in het geval van de gerechtigde tot de verplichte portie die een strafbaar feit hebben gepleegd.

Juridische ondersteuning

Omdat dit erg ingewikkeld is, en je natuurlijk niet wilt dat de verkeerde personen de erfenis krijgen, is het aan te bevelen om een advocaat erfrecht in de arm te nemen.

Het belangrijkste bij erfopvolging
Schuiven naar boven